Definicja
Proces wychowywania i prowadzenia dziecka ku samodzielności oraz społecznie akceptowanemu zachowaniu.
Tłumaczenia
- English
- upbringing
- Français
- éducation
- Türkçe
- yetiştirme
- Polski
- wychowanie
- Русский
- воспитание
- Українська
- виховання
SŁOWNIK NIEMIECKI
wychowanie
/diː ɛɐ̯ˈtsiːʊŋ/
Proces wychowywania i prowadzenia dziecka ku samodzielności oraz społecznie akceptowanemu zachowaniu.
| Case | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Nominativ | die Erziehung | die Erziehungen |
| Akkusativ | die Erziehung | die Erziehungen |
| Dativ | der Erziehung | den Erziehungen |
| Genitiv | der Erziehung | der Erziehungen |
Erziehung opisuje przede wszystkim towarzyszenie w dorastaniu i przekazywanie wartości, podczas gdy Bildung oznacza w większym stopniu zdobywanie wiedzy i umiejętności.
Erziehung jest celowym elementem osobistego i społecznego procesu Entwicklung; jednak Entwicklung obejmuje również procesy niezależne od kierowania.