Définition
La surface supérieure qui ferme une pièce par le haut.
Traductions
- English
- ceiling
- Français
- plafond
- Türkçe
- tavan
- Polski
- sufit
- Русский
- потолок
- Українська
- стеля
DICTIONNAIRE ALLEMAND
plafond
/diː ˈdɛkə/
La surface supérieure qui ferme une pièce par le haut.
| Case | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominativ | die Decke | die Decken |
| Akkusativ | die Decke | die Decken |
| Dativ | der Decke | den Decken |
| Genitiv | der Decke | der Decken |
Type de formationMot simple
En tant que substantif autonome, „Decke“ est synchroniquement simple.