Definicja
Sztuciec z kilkoma wąskimi zębami, służący do nabierania lub przytrzymywania jedzenia.
Tłumaczenia
- English
- fork
- Français
- fourchette
- Türkçe
- çatal
- Polski
- widelec
- Русский
- вилка
- Українська
- виделка
SŁOWNIK NIEMIECKI
widelec
/diː ˈɡaːbl̩/
Sztuciec z kilkoma wąskimi zębami, służący do nabierania lub przytrzymywania jedzenia.
| Case | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Nominativ | die Gabel | die Gabeln |
| Akkusativ | die Gabel | die Gabeln |
| Dativ | der Gabel | den Gabeln |
| Genitiv | der Gabel | der Gabeln |
Dla tego znaczenia nie dodano relacji semantycznych.
Typ słowotwórczyWyraz prosty