Definicja
Dolna powierzchnia pomieszczenia, po której się stoi lub chodzi.
Tłumaczenia
- English
- floor
- Français
- sol
- Türkçe
- zemin
- Polski
- podłoga
- Русский
- пол
- Українська
- підлога
SŁOWNIK NIEMIECKI
podłoga
/deːɐ̯ ˈboːdn̩/
Dolna powierzchnia pomieszczenia, po której się stoi lub chodzi.
| Case | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Nominativ | der Boden | die Böden |
| Akkusativ | den Boden | die Böden |
| Dativ | dem Boden | den Böden |
| Genitiv | des Bodens | der Böden |
Boden oznacza szczególną Fläche jako dolną część pomieszczenia; nie każda Fläche jest podłogą.
Boden i Decke to różne powierzchnie pomieszczenia: Boden znajduje się na dole, a Decke na górze.
Boden, Wand i sufit to różne powierzchnie ograniczające pomieszczenie.
Ta sekcja jest obecnie przygotowywana.