Definicja
Język, którego ktoś się uczy i który nie jest jego językiem ojczystym.
Tłumaczenia
- English
- foreign language
- Français
- langue étrangère
- Türkçe
- yabancı dil
- Polski
- język obcy
- Русский
- иностранный язык
- Українська
- іноземна мова
SŁOWNIK NIEMIECKI
język obcy
/diː ˈfʁɛmtˌʃpʁaːxə/
Język, którego ktoś się uczy i który nie jest jego językiem ojczystym.
| Case | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Nominativ | die Fremdsprache | die Fremdsprachen |
| Akkusativ | die Fremdsprache | die Fremdsprachen |
| Dativ | der Fremdsprache | den Fremdsprachen |
| Genitiv | der Fremdsprache | der Fremdsprachen |
Zweitsprache nabywa się dodatkowo oprócz języka ojczystego; często używa się jej w codziennym otoczeniu, podczas gdy Fremdsprache niekoniecznie.
Muttersprache jest zwykle nabywany jako pierwszy; Fremdsprache uczy się później jako dodatkowego języka.