Definicja
Duży instrument klawiszowy, w którym naciskanie klawiszy powoduje uderzanie małych młoteczków w struny.
Tłumaczenia
- English
- piano
- Français
- piano
- Türkçe
- piyano
- Polski
- fortepian
- Русский
- пианино
- Українська
- піаніно
SŁOWNIK NIEMIECKI
fortepian
/das klaˈviːɐ̯/
Duży instrument klawiszowy, w którym naciskanie klawiszy powoduje uderzanie małych młoteczków w struny.
| Case | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Nominativ | das Klavier | die Klaviere |
| Akkusativ | das Klavier | die Klaviere |
| Dativ | dem Klavier | den Klavieren |
| Genitiv | des Klaviers | der Klaviere |
To wyrażenie opisuje sytuację, w której ktoś siedzi przy instrumencie, często po to, by na nim grać.
W tym przypadku nazwa instrumentu zwykle występuje bez rodzajnika.
Instrument jest rozstrojony, dlatego nie brzmi czysto.
Struny ustawia się tak, aby dźwięki brzmiały prawidłowo.
Czasownik oznacza tu nabycie instrumentu.
Piano jest również używane w języku niemieckim jako określenie Klavier.
Klavier to określony rodzaj instrumentu klawiszowego (Tasteninstrument), w którym młotki uderzają w struny.
Klavier to pojęcie nadrzędne; Flügel jest jego określoną formą.
Klavier i Orgel to dwa typy instrumentu klawiszowego (Tasteninstrument); w Klavier młotki uderzają w struny, natomiast Orgel zwykle wydobywa dźwięk za pomocą piszczałek.
Naciśnięcie klawisza (Taste) na Klavier uruchamia mechanizm, który wywołuje dźwięk.
Klavier to instrument muzyczny (Musikinstrument), na którym gra się, naciskając klawisze.
Klavier to pojęcie nadrzędne; Pianino jest jego pionową formą.
Klavier i Cembalo to dwa typy instrumentu klawiszowego (Tasteninstrument); w Klavier młotki uderzają w struny, a w Cembalo struny są szarpane.
W Klavier młotki uderzają w struny (Saite), aby wytworzyć dźwięki.