Definicja
Osoba zmuszona opuścić swój kraj z powodu zagrożenia, wojny lub prześladowania.
Tłumaczenia
- English
- refugee
- Français
- réfugié
- Türkçe
- mülteci
- Polski
- uchodźca
- Русский
- беженец
- Українська
- біженець
SŁOWNIK NIEMIECKI
uchodźca
/deːɐ̯ ˈflʏçtlɪŋ/
Osoba zmuszona opuścić swój kraj z powodu zagrożenia, wojny lub prześladowania.
| Case | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Nominativ | der Flüchtling | die Flüchtlinge |
| Akkusativ | den Flüchtling | die Flüchtlinge |
| Dativ | dem Flüchtling | den Flüchtlingen |
| Genitiv | des Flüchtlings | der Flüchtlinge |
Flüchtling musiał opuścić swój kraj; Asylsuchender dodatkowo złożył wniosek o azyl lub jest w trakcie postępowania azylowego.
Uchodźcy opuszczają ojczyznę pod przymusem lub z powodu bezpośredniego zagrożenia, podczas gdy migranci mogą również przenosić się dobrowolnie z innych powodów.